Unijny „Plan działania na rzecz wprowadzenia konkurencyjnej gospodarki opartej na technologiach niskoemisyjnych do 2050 r.” (Roadmap for Moving to a Low-carbon Economy in 2050) przewiduje redukcję emisji CO2 o 80 proc. w 2050 roku w porównaniu z rokiem 1990. Polska pracuje obecnie nad kompleksową strategią energetyczną dostosowaną do założeń polityki europejskiej – opracowywany jest Narodowy Program Rozwoju Gospodarki Niskoemisyjnej, mający stać się odpowiedzią na potrzebę dokonania redukcji emisji gazów cieplarnianych we wszystkich obszarach gospodarki. Program zawierać ma zestawienie korzyści ekonomicznych, społecznych i środowiskowych (zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju) płynących z działań zmniejszających emisje.

Jak się okazuje, w perspektywie długofalowego planowania polityki energetycznej kluczową kwestią staje się zdefiniowanie miksu energetycznego i najważniejszych jego sektorów. Czy w zestawieniu z celami niskoemisyjnego rozwoju możliwe jest oparcie go o wielkie koncerny, działające centralnie i produkujące energię z węgla, gazu, lub przyszłościowo – energię odnawialną z dużych instalacji wodnych czy współspalania? Czy też Polska zwrócić się powinna w stronę całkowitej zmiany struktury wytwarzania i przesyłu energii, poprzez stworzenie dotychczasowym odbiorcom energii możliwości jej samodzielnej produkcji i sprzedaży do sieci lokalnie i regionalnie – stanie się prosumentem? Rozwój energetyki obywatelskiej przynieść może odpowiedź na wyzwania związane z wprowadzaniem gospodarki niskoemisyjnej – bezpośrednio przyczynia się do trwałej redukcji emisji CO2, odciąża sieci dystrybucyjne i zmniejsza koszty ich rozwoju, zapewnienia ciągłość zasilania także rozproszonych odbiorców, a jednocześnie stymuluje tworzenie nowych miejsc pracy na obszarze całego kraju i wzrost innowacyjności. Niezwykle ważnym efektem dodatkowym budowy wielu, rozsianych na obszarze kraju mikroinstalacji odnawialnych źródeł energii jest promowanie świadomości w zakresie efektywności energetycznej, odpowiedzialności i wyzwalanie aktywności obywateli.

Jak się okazuje, w procesie transformacji energetycznej coraz więcej Niemców czy Duńczyków uniezależniło się w różnym zakresie od firm energetycznych i stało się dostawcami energii do sieci lub autoproducentami. W Niemczech, realizujących politykę transformacji energetycznej konsekwentnie od lat, w 2010 roku istniały 4 miliony producentów energii elektrycznej; szacunki mówią, że w Polsce potencjał to ponad 2 miliony prosumentów do 2020 roku. Czy w Polsce istnieje jednakże wsparcie polityczne dla realizacji takiej wizji? Jakie przeszkody pojawiają się na drodze ku transformacji energetycznej naszego kraju? Czy i w jaki sposób doświadczenia innych krajów, takich jak Niemcy czy Dania, mogą zostać wykorzystane u nas? Na te pytanie spróbują odpowiedzieć uczestnicy spotkania, wśród których znajdują się przedstawiciele firmy OPTIMA.

Post Trwa konferencja o energetyce prosumenckiej w Polsce pojawił się poraz pierwszy w OPTIMA POLSKA, Białystok, Podlaskie.